Ekonomia społeczna w Europie XXI wieku znalazła swoją wyjątkową rolę i staje się odpowiedzią na powstałe w ostatnim okresie zagrożenia wynikające zarówno z kryzysu ekonomicznego, procesów demograficznego starzenia się społeczeństw współczesnej Europy, oraz procesów migracyjnych, tak gorąco dyskutowanych przez większość polityków Unii Europejskiej. Wieloletnia doświadczenia państw UE w obszarze przedsiębiorczości/ekonomii społecznej2) pozwoliły na wykorzystanie jej potencjału w rozwiązywaniu starych, jak i nowych problemów społecznych, a poszczególne kraje z dużą elastycznością dopasowały przedsiębiorczość społeczną3) do swojej specyfiki społecznej, kulturowej i gospodarczej.

Czytaj więcej...

Wprowadzenie

Starzenie się społeczeństw jest współcześnie procesem uznawanym za powszechny trend w krajach Europy Zachodniej. Przemiany ludnościowe nazywane wręcz społecznymi transformacjami przynoszą jakościowe zmiany w sposobie definiowania wykluczenia społecznego1). Konsekwencje starzenia się społeczeństw budzą wiele obaw o przyszłość krajów europejskich, w tym także Polski. Współczesna rzeczywistość ulega szybkim przeobrażeniom w wielu obszarach. Umiejętność przystosowywania się do zachodzących zmian nabiera cywilizacyjnego znaczenia2). Na szczególną uwagę zasługuje gwałtowny postęp technologiczny i rozwój rynku nowych technologii, zwłaszcza informacyjno-komunikacyjnych. Współczesne systemy społeczno-gospodarcze, społeczeństwa, państwa są uzależnione od technologii. Pełnowartościowe uczestnictwo w utechnicznionym otoczeniu społeczno-gospodarczym jest możliwe tylko dla osób posiadających określone kompetencje techniczne, społeczne i psychologiczne.

Czytaj więcej...

Ogólna charakterystyka fundacji

W Polsce działalność fundacji regulowana jest przez ustawę z dnia 06.04.1984 r. o fundacjach1). Ustawa nie zawiera definicji fundacji wskazuje jednak jej istotne cechy, które pozwalają określić ją jako organizację opartą przede wszystkim na kapitale pochodzącym od fundatora i realizującą przy wykorzystaniu tego kapitału cele przez niego wskazane2). Fundacja jest więc organizacją o charakterze niekorporacyjnym, swoje cele realizuje za pomocą majątku przekazanego przez fundatora3). W orzecznictwie wskazano, że fundacja jest formalnie spersonifikowanym majątkiem4), o którego przeznaczeniu (sposobie wykorzystania) decyduje wola fundatora wyrażona w statucie5). W piśmiennictwie wskazuje się, że cechami fundacji są a) charakter, jako sui generis jednostki organizacyjnej wyposażonej w przymiot osobowości prawnej, b) istnienie majątku i ścisłe jego związanie z celem wskazanym przez fundatora, c) użyteczność społeczna lub gospodarcza (użyteczność publiczna), d) trwałość w zakresie realizowanych celów6).

Czytaj więcej...

Wstęp

Proces zmiany społecznej powiązany z rozwojem demokracji i decentralizacji zarządzania przyniósł ludziom nadzieje na lepsze, bardziej satysfakcjonujące życie, utwierdził w przekonaniu, że niemożliwe staje się możliwe, jeśli tylko potencjał tkwiący w człowieku zostanie przez niego samego, we współpracy międzyludzkiej i przy stworzeniu sprzyjających rozwiązań prawidłowo spożytkowany (Kromolicka, 2008, s.9).

Czytaj więcej...

 

 Ukształtowana w latach 2003-2017 instytucja zatrudnienia socjalnego pomaga sprostać wymogom pomocy społecznej, które po 2004 r. zostały ujęte w nowej perspektywie legislacyjnej i metodologicznej. Nowe wyzwania dla pomocy społecznej sprowadziły się do codziennego wdrażania współpracy osób wykluczonych społecznie i podejmowania przez nich aktywności w zakresie rozwiązywania swojej trudnej sytuacji. Wymagało to i nadal wymaga stawiania przed pracownikami socjalnymi dodatkowych zadań, które obejmują m.in.: aktywizowanie, wspieranie, wzmacnianie, edukowanie, włączanie do aktywności zawodowej, projektowanie lokalnych systemów wsparcia oraz inspirowanie i analizowanie kwestii społecznych (np. art.16a ustawy o pomocy społecznej – ocena zasobów pomocy społecznej)1).

Czytaj więcej...